ಧರ್ಮದ ಬಗೆಗೆ ಇರುವ ನನ್ನ ಕಂಪ್ಲೆಂಟ್ ಆದರೂ ಏನು? ಇದನ್ನು ಸ್ಪಷ್ಟ ಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಿತ್ತು.  

ಧರ್ಮವನ್ನು ನಾನಿಷ್ಟು ಖಂಡಿಸುವುದಕ್ಕೆ ಕಾರಣ ಇದು ನನ್ನ ಕತ್ತಲೆಯಲ್ಲಿಟ್ಟಿದೆ ಎಂಬ ಆಕ್ರೋಶ. ಕೈಲಾಗದ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಮೇಲೆ ದಬ್ಬಾಳಿಕೆ ಮಾಡಿದ ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು ಬೆಳೆದ ಮೇಲೆ ನೆನಪಿಸಿಕೊಂಡಾಗ ಹುಟ್ಟುವ ಸಿಟ್ಟಿನಂಥದ್ದು ಅದು. ಹಾಡು ಹಗಲಲ್ಲೇ ಮೋಸ ಮಾಡಿದವನ ಮೇಲೆ ಹುಟ್ಟುವ ಅಸಹನೀಯ ತಿರಸ್ಕಾರದಂಥದ್ದು ಅದು. ಯಾರದೋ ಹೇರಿಕೆಯನ್ನು ಕಿತ್ತೆಸೆಯುವ ಉನ್ಮಾದದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದ ಅಸಹನೆಯ ಭಾವನೆಯದು. 

ಧರ್ಮ ನಿಂತಿರುವುದು ವಯ್ಯಕ್ತಿಕ ನಂಬಿಕೆಯ ಮೇಲೆ. ಆ ನಂಬಿಕೆಗೆ ಯಾವ ಸಾಕ್ಷಿ ಆಧಾರಗಳೂ ಬೇಕಿಲ್ಲ. ಅದೊಂದು ರೀತಿಯ ಭ್ರಾಂತು. ಅದು ಎಷ್ಟು ಬಾಲಿಶವಾದ ನಂಬಿಕೆಯೆಂದರೆ, ಒಂದೇ ಒಂದು ತರ್ಕದಿಂದ ಅದರ ಬುಡವನ್ನೇ ಅಲ್ಲಾಡಿಸಿಬಿಡಬಹುದು. ಆದರೂ ಅದು ಉಳಿದುಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ನಂಬಿಕೆಯಾಗಿ ಉಳಿಯುತ್ತೆ. ಅದು ಸಾಕ್ಷಿಗಳನ್ನಾಗಲಿ, ಪುರಾವೆಗಳನ್ನಾಗಲಿ ಆಧರಿಸುವುದಿಲ್ಲವಾದ್ದರಿಂದ ಅದು ಕುರುಡಾದ ನಂಬಿಕೆಯೇ ಆಗಿರುತ್ತದೆ. ಆ ನಂಬಿಕೆಯಿಂದ ಒಳ್ಳೆಯದಾದರೂ, ಕೆಟ್ಟದಾದರೂ ನಂಬಿಕೆ ಕುರುಡೇ ಆಗಿರುತ್ತದೆ. ಇಂತಹ ಕುರುಡು ನಂಬಿಕೆ ಮನುಷ್ಯನ ಬುದ್ಧಿವಂತಿಕೆಯನ್ನು, ವಿವೇಚನಾ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಮಂಕಾಗಿಸುತ್ತದೆ.

ಇಂತಹ ನಂಬಿಕೆಗೆ ಒಳಗಾದ ಮನುಷ್ಯನಿಗೆ ಅದೊಂದು ಸಮರ್ಥನೆಯ ಸರಕಾಗುತ್ತದೆ. ತನ್ನ ವಯ್ಯಕ್ತಿಕ ನಂಬಿಕೆಯ ವಿರುದ್ಧ ಸಾಕ್ಷಿಯನ್ನಾಗಲಿ, ಪುರಾವೆಯನ್ನಾಗಲಿ ಒದಗಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲದಿರುವುದರಿಂದ ಆತನಿಗೆ ತನ್ನ ನಂಬಿಕೆ ಸಾರ್ವಕಾಲಿಕ ಸತ್ಯ ಎನ್ನಿಸುತ್ತದೆ. ತಾನು ಕಂಡ ಸತ್ಯಕ್ಕೆ ಆತ ಪ್ರಾಣ ಕೊಡಲೂ ಸಿದ್ಧನಾಗುತ್ತಾನೆ, ತೆಗೆಯುವುದಕ್ಕೂ  ಸಿದ್ಧನಾಗುತ್ತಾನೆ. 
ಇಂತಹ ಕುರುಡು ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಮುಕ್ತರಾಗಿ ಸ್ವತಂತ್ರವಾಗಿ ಆಲೋಚಿಸುವಂತಾಗಬೇಕಾದ್ದು ಮನುಷ್ಯರು ತಮಗೆ ತಾವು ಕೊಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುವ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ.

ಈ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಶ್ನಿಸುವಿಕೆಯನ್ನು ಸಂಗಾತಿಯನ್ನಾಗಿಸಿಕೊಂಡರೆ ಒಂದೊಂದೇ ಕುರುಡು ನಂಬಿಕೆಯಿಂದ ಹೊರ ಬರಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ. ಪ್ರಜ್ಞಾಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ವಿವೇಚನಾತ್ಮಕವಾಗಿ ಅವಲೋಕಿಸಿ ಅನಂತರ ನಂಬುವ ಅವಕಾಶ ಸಿಕ್ಕುತ್ತದೆ.

ಇದಕ್ಕೆ ಹಳೆಯ ನಂಬಿಕೆಗಳನ್ನು ಒಡೆಯುವ ಕೆಲಸ ಅತ್ಯವಶ್ಯಕ ಎಂದು ಭಾವಿಸಿದ್ದೇನೆ.

ಅದಕ್ಕೆ ಸಹಾಯವಾಗುವ ಪರಿಕರಗಳನ್ನು ಈ ಬ್ಲಾಗಿನಲ್ಲಿ ಹಂಚಿಕೊಂಡರೆ ಅನೇಕರಿಗೆ ಉಪಯುಕ್ತವಾಗಬಹುದು ಎಂದುಕೊಂಡಿರುವೆ. ಇದು ಯಾರ ಮನನೋಯಿಸುವುದಕ್ಕೂ ಅಲ್ಲ. ನಮ್ಮ ನಂಬಿಕೆಗಳನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿಕೊಂಡು, ಹೆಚ್ಚು ವಿಚಾರವಂತರಾಗುವ ಪ್ರಯತ್ನವಷ್ಟೇ. 

ಈ ಮಾಲಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಮೊದಲ ವಿಡಿಯೋ ಇಲ್ಲಿದೆ:

ಈ ವಿಡಿಯೋದಲ್ಲಿ ನಾಸ್ತಿಕನೊಬ್ಬ ಸತ್ತು ದೇವರ ಬಳಿ ಹೋಗುತ್ತಾನೆ. ದೇವರೊಂದಿಗಿನ ಆತನ ಮುಖಾಮುಖಿ…